صائن الدين على بن تركه

163

عقل و عشق يا مناظرات خمس ( فارسى )

قواهر ، جمع قاهر و قاهره : اول هر چيز كربت : اندوه ، رنج كرياس : بارگاه كوامن جمع كامنه : پنهان ، پوشيده كئوس جمع كأس : جام گونه : گلگونه ، سرخاب لاحى : عيب‌جو و سرزنشگر لاطائل : بيهوده لاغرو : شگفتى نيست لخلخه : عطرى آميخته از چند عطر ، گوى عنبرى كه از عود قمارى و لادن و مشك و كافور سازند . لمحه : يك چشم بر هم زدن لواعج جمع لاعج : هواى گرم و سوزان مآرب جمع مأرب و مأربه : خواسته متحلّى : آراسته متخرط : به رشته كشيده متعاور : متداول ، دست بر دست گردنده متقلّص : منقبض ، فشرده شونده متنصّت : بسيار گوش‌فرادهنده محامد جمع محمدت : ستايش محتد : اقامتگاه محطّ : محل فرود ، منزلگاه محطّ رحال : جايگاه اقامت و فرود آمدن اسباب سفر مخالب جمع مخلب : ناخن و چنگال جانوران شكارى و پرندگان مخاوف جمع مخوف : محل ترس و خوف مخبّط : آشفته و پريشان مدام : شراب ، باده مذهله : به فراموشى افكننده ، گمراه‌كننده مراقى در عربى مراق جمع مرقاة : نردبان مرتدع : باز ايستاده و خوددارىكننده مرشّش : آب پاشيده ، باران خورده ؛ در متن منظور رطوبت سطح چشم است . مزخرف : زراندود ، ساختگى و قلابى مسارّه : سخن گفتن به راز و نهان مسترخى : سست و شل شونده مسوّر : محدود ، ديوار كشيده شده ( ريشه گرفته از سور به معنى ديوار ) مشاقّ جمع مشقّت : رنجها مطامح جمع مطمح : نظرگاه ، محل توجّه مطرّز : آراسته به طراز ؛ طراز : تزيين و زرىدوزى حاشيهء جامه مطموره : سياهچال ، زندان زير زمين مطيّه : مركب معتدّ بها : قابل توجه و به حساب آمدنى معتلّ العين : بيمار چشم معنون : عنوان خورده ، عنوان دار معول عليه : بدان تكيه شده ، مورد اعتماد مغاليق جمع مغلاق : كلون ، شب بند در مقراض : قيچى مكامن جمع مكمن : محل خفا ، جاى پنهان شدن